نخستين باري كه به طور رسمي فرآيند بيهوشی بر روي يك بيمار انجام شد۱۶۰ ‪ سال قبل حوالي سال۱۸۴۶بود كه ويليام مورتون با استفاده از اتر و به صورت استنشاقی بيمار خود را براي جراحی بيهوش كرد. در فاصله اين ‪ سال رشته بيهوشی كه امروز روشهای متنوعی دارد مي‌توان يكی از تخصصهايی دانست كه سرعت تحول آن در ميان شاخه‌های مختلف علوم پزشكی بسيار زياد و در رده همان چند رشته اول قرار مي‌گيرد. بسياري معتقدند : بايد پزشكان هوشبری راRescue Physiciansيعني ‪ نجات‌دهندگان جان انسانها نام نهاد و به راستي كه رشته بيهوشی ضمن حفظ حيات بيمار، ارتقای كيفيت زندگی او را نيز در پی دارد. در واقع بر اين مبنا ترديدی نيست كه اين رشته با همان سرعتی كه تا كنون پيش آمده است در سالهای آينده نيز به پيش خواهد رفت. امروز دامنه عملكرد بيهوشی،بسيار فراتر از اتاق عمل و جراحی مي‌باشد چنانكه امروز در نخستين و اصلی‌ترين نگاه، مراقبتهای پيش از عمل توسط متخصص بيهوشی از اولويت برخوردار است. چنانكه بورد بيهوشی آمريكا در آخرين تعريف خود از رشته بيهوشی وظايف اصلی آن را ارزيابی، مشاوره و آماده‌سازی بيمار براي انجام بيهوشی، رهايی بخشيدن بيمار از درد ،پيشگيری از آن هنگام فرآيندهای تشخيصی درمانی ، جراحی ، پيش و پس از آن عنوان می‌كند. رسالت رشته عبارت است از تربيت دانش آموختگاني كه بتوانند در ابعاد مراقبتي و درماني به منظور كمك به متخصصين بيهوشي و تحت نظارت و مسئوليت مستقيم آنان در امر بيهوش ساختن، نگهداري و هوش آوري بيماران، مراقبت از بيماران در بخش مراقبتهاي پس از بيهوشي (PACU)، سرويس كنترل درد حاد (APMS) و فوريتهاي پزشكي (بحراني) در سطح كشور انجام وظيفه نمايند. با تربيت اين نيروها مراقبت مطلوب و اثر بخش از بيماران در مراحل قبل، حين و بعد از بيهوشي در بيماران تحت بيهوشي عمومي و بي‌حسي ناحيه‌اي بخصوص در جراحي‌هاي قلب، توراكس، عروق بزرگ، مغز و اعصاب، پيوند اعضاء و غيره، كنترل و پيشگيري از انتقال عفونتهاي بيمارستاني، ايجاد شرايطي مناسب روحي براي بيماران، مراقبت مطلوب از بيماران بستري در واحد مراقبتهاي پس از بيهوشي (PACU) و سرويس كنترل درد حاد (APMS)، حضور مؤثر در تيم احياي قلبي، ريوي و مغزي، پايش مداوم سيستم‌هاي مختلف بدن بيمار و نگهداري مناسب دستگاهها، تجهيزات، وسايل و داروهاي بخش بيهوشي مقدور خواهد بود.